ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΥΗΣΗΣ


Μετά την εκσπερμάτωση, τα σπερματοζωάρια φέρονται στον οπίσθιο κολπικό θόλο. Το κολπικό περιβάλλον είναι εχθρικό (όξινο) για τα σπερματοζωάρια. Έτσι, οι κρύπτες των αδένων του τραχήλου χρησιμεύουν ως αποθήκες σπερματοζωαρίων και, χάρη στη συσταλτικότητα της μήτρας, τα σπερματοζωάρια μετακινούνται κατά ομάδες προς το ανώτερο γεννητικό σύστημα. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σταδιακά μειώνεται εξαιτίας των διαφόρων φραγμών:
1. Ενδοτράχηλος
2. Φαγοκυττάρωση από λευκοκύτταρα στη μήτρα
3. Ισθμός μήτρας
Τα σπερματοζωάρια, με τη μεγαλύτερη κινητικότητα, υπερβαίνουν τους συγκεκριμένους φραγμούς εντός ολίγων λεπτών. Στη λήκυθο, το ρεύμα των σπερματοζωαρίων συναντά το ωάριο, το οποίο έχει παραληφθεί από την ωοθήκη. Η κύηση αρχίζει με τη γονιμοποίηση, δηλαδή τη σύζευξη του άρρενος και θήλεος γαμέτη προς δημιουργία του ζυγωτού.

ΠΙΘΑΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΥΗΣΗΣ

1. Δευτεροπαθής αμηνόρροια. Αποτελεί το πρωιμότερο σύμπτωμα της κύησης. Θα πρέπει να διακρίνεται από άλλα αίτια αμηνόρροιας (π.χ. διαταραχές του άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης – ωοθηκών).
2. Ναυτία και έμετος (4η – 8η έως 12η – 18η εβδομάδα). Συνήθως, εμφανίζονται μετά την πρωινή έγερση. Δεν συνοδεύονται από μεταβολικές ή ηλεκτρολυτικές διαταραχές.
3. Μαστοδυνία (περίπου 6η εβδομάδα). Οφείλεται στα αυξημένα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης.
4. Συχνουρία και νυκτουρία (6η – 14η εβδομάδα, επανέρχονται προς το τέλος της κύησης). Οφείλονται στον ερεθισμό της ουροδόχου κύστης από τη διογκωμένη μήτρα.
5. Δυσκοιλιότητα (πρώτες εβδομάδες έως το τέλος της κύησης). Εμφανίζεται περίπου στο 10% των εγκύων γυναικών. Οφείλεται στα αυξημένα επίπεδα προγεστερόνης (χάλαση λείων μυϊκών ινών), στην πίεση από τη διογκωμένη μήτρα και σε διαιτητικούς παράγοντες.
6. Κολπική έκκριση. Είναι λευκωπή – βλεννώδης και προέρχεται από την αποφολίδωση του κολπικού επιθηλίου λόγω των αυξημένων επιπέδων οιστρογόνων και προγεστερόνης.
7. Κόπωση. Μπορεί να εμφανιστεί από το πρώτο στάδιο της κύησης.

ΠΙΘΑΝΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΥΗΣΗΣ

1. Αλλαγές στους μαστούς:
- Διόγκωση μαστών (από την αρχή της κύησης).
- Υπέρχρωση θηλής – θηλαίας άλω (πρωτογενής άλως), προβολή φυμάτων Montgomery και των επιπολής φλεβών (8η εβδομάδα).
- Έκκριση πύατος (16η εβδομάδα).
- Υπέρχρωση πέριξ της θηλαίας άλω - δευτερογενής άλως (20η εβδομάδα).
- Ραβδώσεις στο δέρμα των μαστών (προς το 3ο τρίμηνο).
2. Αλλαγές στο δέρμα:
- Χλόασμα εγκύου: υπέρχρωση μετώπου, ράχης ρινός και παρειών (μετά την 16η εβδομάδα).
- Υπέρχρωση λευκής γραμμής κάτω από τον ομφαλό.
- Υπερτρίχωση
- Ραβδώσεις στο κοιλιακό τοίχωμα και στους μηρούς.
- Τριχοειδή αιμαγγειώματα σε κεφαλή και τράχηλο.
- Αραχνοειδή αιμαγγειώματα και ερύθημα παλαμών.
3. Αλλαγές στα έξω γεννητικά όργανα:
- Επιμήκυνση και κυανή χροιά μεγάλων και μικρών χειλέων.
- Χάλαση μυών περινέου.
4. Αλλαγές στον κόλπο και στον τράχηλο της μήτρας:
- Κυανός βλεννογόνος κόλπου (6η εβδομάδα).
- Κυανέρυθρος – μαλθακός τράχηλος μήτρας.
- Κρυστάλλωση προγεστερονικής επίδρασης τραχηλικής βλέννης.
5. Αλλαγές στη μήτρα:
- Αύξηση μεγέθους κατά την αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση.
- Θέση μήτρας: ενδοπυελικό όργανο πριν την 12η εβδομάδα, ψηλάφηση πάνω από την ηβική σύμφυση μετά την 12η εβδομάδα.
- Σημείο von Fernwald: μικρή περιοχή μαλθακότητας στον πυθμένα της μήτρας. Αντιστοιχεί στη θέση εμφύτευσης της βλαστοκύστης (4η – 5η εβδομάδα).
- Σημείο Piskacek: ετερόπλευρη διόγκωση εφόσον η εμφύτευση έχει γίνει στα πλάγια της μήτρας (προς το κέρας).
- Σημείο Dickinson: κοίλανση κάτω από την ετερόπλευρη διόγκωση.
- Σημείο Hegar: μαλθακότητα σε όλον τον ισθμό και το κατώτερο τμήμα της μήτρας (7η εβδομάδα).
- Σημείο Mc Donald: κάμψη της μήτρας προς τον τράχηλο (στην περιοχή του ισθμού).
- Σημείο Osiander: αγγειακές σφύξεις στους πλαγίους κολπικούς θόλους (8η εβδομάδα).
- Σημείο Noble: σφαιρικό σχήμα μήτρας, το δάχτυλο του ιατρού προσκρούει στο κατώτερο τμήμα της μήτρας στον κολπικό θόλο (μετά την 8η εβδομάδα).
6. Συστολές Braxton – Hicks: ανώδυνες συστολές της μήτρας (9η εβδομάδα), οι οποίες μετά την 20η εβδομάδα καθίστανται ψηλαφητές στο κοιλιακό τοίχωμα. Αρχικά είναι άρρυθμες και κατόπιν γίνονται συχνότερες και ρυθμικότερες.
7. Αντιτυπία:
- Πλήξη της μήτρας με τον δείκτη (διαμέσου του κόλπου) ωθεί το έμβρυο προς τα άνω, το οποίο γίνεται αντιληπτό κατόπιν καθώς επανέρχεται στην προηγούμενη θέση - εσωτερική αντιτυπία (14η εβδομάδα).
- Πλήξη της μήτρας και του εμβρύου μέσω των κοιλιακών τοιχωμάτων - εξωτερική αντιτυπία (24η εβδομάδα).
8. Φύσημα μητριαίων (μετά την 16η εβδομάδα).
9. Δεκατική πυρετική κίνηση.

ΒΕΒΑΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΥΗΣΗΣ

1. Ενεργητικές κινήσεις εμβρύου (σκιρτήματα): εμβρυϊκές κινήσεις, οι οποίες είναι αισθητές ψηλαφητικά με τοποθέτηση της παλάμης στο κοιλιακό τοίχωμα (20η εβδομάδα). Αποτελεί πιθανό σύμπτωμα η αντίληψη αυτών των κινήσεων από τη μητέρα (πρωτοτόκες: μετά την 20η εβδομάδα, πολυτόκες: μετά την 18η εβδομάδα).
2. Ψηλάφηση μελών εμβρύου (μετά την 26η εβδομάδα).
3. Ακρόαση καρδιακών παλμών: με ανιχνευτή υπερήχων (10η – 20η εβδομάδα) ή κοιλιοσκόπιο (24η εβδομάδα).

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΥΗΣΗΣ

1. Μέτρηση hCG (β-υπομονάδα): εκκρίνεται από την τροφοβλάστη λίγο πριν την εγκατάσταση της βλαστοκύστης στον φθαρτό και λαμβάνει τη μέγιστη τιμή περί την 9η εβδομάδα. Ακολουθεί μείωση, αλλά διατηρείται σε αυξημένα επίπεδα (περίπου 5000 mIU/ml).
2. Μέτρηση προγεστερόνης: προοδευτική αύξηση μέχρι το τέλος της κύησης.
3. Υπερηχογραφικός έλεγχος: εμβρυϊκός σάκος (5η – 6η εβδομάδα), καρδιακή λειτουργία (6η – 7η εβδομάδα).

No comments: