Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ ΓΙΑ ΙΑΤΡΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ


Η χρήση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται διεθνώς. Πλέον, σε 13 πολιτείες των ΗΠΑ επιτρέπεται οι ασθενείς να χρησιμοποιούν την κάνναβη για ένα εύρος παθολογικών καταστάσεων. Έτσι, θεωρείται ότι η κάνναβη μπορεί να βοηθήσει σε πολλές καταστάσεις, από την επίτευξη αναλγητικού αποτελέσματος έως την ανακούφιση από τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας στον καρκίνο. Ωστόσο, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο όσοι εμπλέκονται στις ιατρικές χρήσεις της κάνναβης να αντιμετωπίζουν νομικά προβλήματα, ακόμα και στις πολιτείες που αυτές οι χρήσεις έχουν νομιμοποιηθεί.
Σύμφωνα με τον Δρα Lester Grinspoon, αναπληρωτή καθηγητή της Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Harvard, η κάνναβη χρησιμοποιείτο από τα αρχαία χρόνια για τη θεραπεία διαφόρων παθολογικών καταστάσεων. Μόλις τον προηγούμενο αιώνα, θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη και – τελικά – κατέστη μη προσβάσιμη στους ασθενείς. Πλέον, φαίνεται ότι αυτές οι ανέκδοτες αναφορές, σχετικά με τις ευεργετικές δράσεις της κάνναβης, έχουν αρχίσει να επαναξιολογούνται και η ουσία αναγνωρίζεται από αρκετούς ως θεραπευτικό μέσο με περιορισμένη τοξικότητα. «Η κάνναβη μπορεί τελικά να αποτελέσει το νέο θαυματουργό φάρμακο, λίγο – πολύ όπως ήταν η πενικιλίνη τη δεκαετία του 1940», εκτιμάει ο Δρ Grinspoon. Επίσης, σημειώνει ότι είναι ιδιαίτερα μη τοξική και αρκετά ασφαλέστερη από πολλά φάρμακα, τα οποία συνταγογραφούνται καθημερινά. Ειδικές ιατρικές χρήσεις της κάνναβης αναφέρονται στις εξής περιπτώσεις:
1. Ναυτία, έμετος και απώλεια της όρεξης που συνοδεύουν την εφαρμογή χημειοθεραπείας.
2. Ανορεξία και καχεξία που σχετίζονται με τη λοίμωξη από τον ιό του AIDS.
3. Χρόνιο νευροπαθητικό άλγος, το οποίο οφείλεται σε βλάβη των νεύρων ασθενών με AIDS ή σακχαρώδη διαβήτη.
4. Αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης σε ασθενείς με γλαύκωμα.
5. Σπαστικότητα σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση ή τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης.
Ακόμα, η κάνναβη φαίνεται να προσφέρει οφέλη σε ασθενείς με επιληψία ή αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα). Πρόσφατα στοιχεία υποδεικνύουν ότι μπορεί να είναι ευεργετική και σε περιπτώσεις εντερικής φλεγμονής ή καρκίνου του παχέος εντέρου. Αναγνωρίζοντας τη θεραπευτική αξία (και τα πιθανά οικονομικά κέρδη) της κάνναβης, οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν προχωρήσει στην παρασκευή δύο σχετικών φαρμακευτικών ουσιών:
1. Sativex. Πρόκειται για στοματικό σπρέι, το οποίο αποσκοπεί στην ανακούφιση από τη νευραλγία ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση. Διατίθεται ήδη στον Καναδά και βρίσκεται σε φάση κλινικών μελετών στις ΗΠΑ.
2. Marinol. Χορηγείται σε μορφή κάψουλας, πριν από τη χημειοθεραπεία, για την αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμέτου. Έχει εγκριθεί από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ.
Παρόλα αυτά, ο Δρ Grinspoon σημειώνει ότι τα συγκεκριμένα φάρμακα είναι λιγότερο αποτελεσματικά και δεν δρουν τόσο ταχέως όσο η κανονική κάνναβη, η οποία καπνίζεται. Προσθέτει ότι ο λόγος για αυτή τη διαφοροποίηση είναι ότι τα φάρμακα δεν περιέχουν το σύνολο των κανναβινοειδών, τα οποία περιλαμβάνονται στην κάνναβη και φαίνεται ότι δρουν συνεργικά για την εμφάνιση των προσδοκώμενων αποτελεσμάτων. Επιπλέον η εισπνοή αποτελεί μια ταχεία οδό χορήγησης, η οποία παράλληλα επιτρέπει στους ασθενείς να ρυθμίζουν τη δόση ανάλογα με την αποτελεσματικότητα. Αντίθετα, η χορήγηση από το στόμα προϋποθέτει τις διαδικασίες της πέψης και του μεταβολισμού του φαρμάκου, με αποτέλεσμα οι δράσεις να προκύπτουν μετά από 1 ώρα ή περισσότερο.
Οι ειδικοί, οι οποίοι αντιτίθενται στις ιατρικές χρήσεις της κάνναβης, επικεντρώνουν την επιχειρηματολογία τους σε τρία σημεία: 1) τους πιθανούς κινδύνους από το κάπνισμα κάνναβης, 2) την πιθανότητα απώτερης διαταραχής των νοητικών λειτουργιών και 3) τις ψυχοδραστικές συνέπειες της χρήσης. Παρόλα αυτά, ο Δρ Grinspoon αναφέρει ότι δεν υπάρχουν επιδημιολογικά στοιχεία, τα οποία να συσχετίζουν το κάπνισμα κάνναβης (αποκλειστικά) με την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα ή εμφυσήματος. Από την άλλη πλευρά, τα θεραπευτικά πλεονεκτήματα της ουσίας (ανακούφιση από τα συμπτώματα) μπορεί να μην είναι δυνατό να επιτευχθούν χωρίς τα ψυχοδραστικά αποτελέσματα της χρήσης. Βέβαια, η ρύθμιση της δόσης είναι δυνατό να συμβάλει στον περιορισμό ή και στην αποφυγή αυτών των δράσεων. Τέλος, όπως κάθε άλλη ουσία που χρησιμοποιείται ως φάρμακο, η κάνναβη δεν είναι εντελώς ακίνδυνη. Στις παρενέργειες της χρήσης περιλαμβάνεται η εμφάνιση ταχυκαρδίας, υπότασης ή ζαλάδας. Οι παρενέργειες αυτές εξαρτώνται από τη δόση και η εκδήλωσή τους μεταβάλλεται από άτομο σε άτομο.

No comments: