ΗΧΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΓΚΛΕΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΑΚΩΝ ΒΑΛΒΙΔΩΝ



Πρώτος καρδιακός τόνος
Παράγεται κατά τη σύγκλειση της μιτροειδούς και της τριγλώχινος βαλβίδας.
Ήχος υψηλής έντασης.
Έχει δύο στοιχεία: μιτροειδικό (Μ1) και τριγλωχινικό (Τ1).
Διχασμός πρώτου καρδιακού τόνου: φυσιολογικό φαινόμενο σε μεγάλο αριθμό ατόμων. Στην κορυφή, το Μ1 είναι εντονότερο και προηγείται του Τ1. Κατά τη μετακίνηση προς την ξιφοειδή απόφυση και την αριστερή παραστερνική περιοχή, το Μ1 εξασθενεί και ακούεται εντονότερα το Τ1.
Παθολογικός διχασμός πρώτου καρδιακού τόνου: καταστάσεις καθυστερημένης σύγκλεισης της τριγλώχινος (πλήρης αποκλεισμός δεξιού σκέλους).
Ανάστροφος διχασμός πρώτου καρδιακού τόνου: το Τ1 προηγείται του Μ1. Παρατηρείται σε έκτακτες συστολές, οι οποίες προέρχονται από τη δεξιά κοιλία, και στη σοβαρή στένωση της μιτροειδούς.
Αύξηση της έντασης του πρώτου καρδιακού τόνου: βράχυνση Ρ-R διαστήματος, στένωση μιτροειδούς, καταστάσεις υπερκινητικής κυκλοφορίας (ταχυκαρδία).
Μείωση της έντασης του πρώτου καρδιακού τόνου: στένωση τριγλώχινος, ασβέστωση μιτροειδούς, καρδιακή ανεπάρκεια, μεσοκολπική επικοινωνία.
Δεύτερος καρδιακός τόνος
Παράγεται κατά τη σύγκλειση των μηνοειδών βαλβίδων (αορτική, πνευμονική).
Ήχος βραχύτερης διάρκειας και υψηλότερης συχνότητας από τον πρώτο τόνο.
Έχει δύο στοιχεία: αορτικό (Α2), πνευμονικό (Ρ2). Το Α2 έχει μεγαλύτερη ένταση από το Ρ2 και αντιστοιχεί στον δεύτερο τόνο που ακούεται στην κορυφή. Το Ρ2 ακούεται στην εστία ακρόασης της πνευμονικής και μεταδίδεται προς την κορυφή σε πνευμονική υπέρταση.
Διχασμός δευτέρου καρδιακού τόνου: είναι φυσιολογικό φαινόμενο και επηρεάζεται από τις αναπνευστικές κινήσεις. Ακούεται καλύτερα στην εστία ακρόασης της πνευμονικής. Το εύρος του διχασμού αυξάνεται στην εισπνοή και μειώνεται (ή εξαφανίζεται) στην εκπνοή.
Παθολογικός διχασμός δευτέρου καρδιακού τόνου:
1. Ευρύς κινητός διχασμός: αποκλεισμός δεξιού σκέλους, στένωση πνευμονικής, ανεπάρκεια μιτροειδούς, ανεπάρκεια δεξιάς κοιλίας, συμπιεστική περικαρδίτιδα, μεσοκοιλιακή επικοινωνία.
2. Σταθερός διχασμός (αμετάβλητος στις αναπνευστικές κινήσεις): ιδιοπαθής διάσταση ή στένωση πνευμονικής αρτηρίας, καρδιακή ανεπάρκεια με κάμψη της δεξιάς κοιλίας, μεσοκολπική επικοινωνία.
3. Ανάστροφος διχασμός (το εύρος του διχασμού αυξάνεται στην εκπνοή και μειώνεται στην εισπνοή): αποκλεισμός αριστερού σκέλους, έκτακτες συστολές από τη δεξιά κοιλία, στένωση αορτής, αποφρακτική μυοκαρδιοπάθεια, αρτηριακή υπέρταση.
Αύξηση της έντασης του δευτέρου καρδιακού τόνου: αρτηριακή υπέρταση (αύξηση Α2), πνευμονική υπέρταση (αύξηση Ρ2).
Μείωση της έντασης του δευτέρου καρδιακού τόνου: στένωση και ανεπάρκεια αορτικής (μείωση Α2), στένωση πνευμονικής (μείωση Ρ2).

No comments: