ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ


Τα εγκεφαλικά επεισόδια συμβαίνουν όταν η παροχή αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου διαταράσσεται, με αποτέλεσμα τα κύτταρα της περιοχής να πεθαίνουν. Τα εγκεφαλικά επεισόδια διακρίνονται σε δύο βασικές ομάδες: ισχαιμικά και αιμορραγικά. Τα παροδικά εγκεφαλικά αποτελούν μια ιδιαίτερη ομάδα επεισοδίων, τα οποία έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό την υποχώρηση των συμπτωμάτων εντός 24 ωρών.

Πώς προκαλούνται τα ισχαιμικά επεισόδια;

Το 80% περίπου των εγκεφαλικών επεισοδίων είναι ισχαιμικά. Για την πρόκλησή τους υπεύθυνοι είναι διάφοροι μηχανισμοί. Η απόφραξη ενός αρτηριακού κλάδου στον εγκέφαλο από έναν θρόμβο αίματος, αποτελεί την κυριότερη αιτία. Συνήθως, οι θρόμβοι σχηματίζονται σε μικρά εγκεφαλικά αγγεία, των οποίων το εύρος έχει προηγουμένως μειωθεί εξαιτίας ορισμένων παραγόντων κινδύνου:
- Υψηλή αρτηριακή πίεση
- Αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα
- Σακχαρώδης διαβήτης
- Κάπνισμα

Ένας άλλος τύπος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου προκύπτει όταν μια εγκεφαλική αρτηρία αποφράσσεται από θρόμβο αίματος, που έχει σχηματιστεί αλλού στο σώμα, ή από το τμήμα μιας αθηρωματικής πλάκας:
1. Θρόμβοι αίματος σχηματίζονται στην καρδιά ως συνέπεια καρδιακών αρρυθμιών (κυρίως της κολπικής μαρμαρυγής). Συνήθως, αυτοί οι θρόμβοι παραμένουν στην καρδιά, αλλά είναι πιθανό να μεταφερθούν με το αίμα στον εγκέφαλο.
2. Οι αθηρωματικές πλάκες αποτελούνται από χοληστερίνη και ασβέστιο, προκαλούν στένωση του εύρους των αγγείων και είναι δυνατό να υποστούν ρήξη. Το τμήμα, το οποίο προκύπτει μετά τη ρήξη της αθηρωματικής πλάκας (π.χ. στις καρωτίδες), υπάρχει κίνδυνος να μεταφερθεί με την αιματική κυκλοφορία και να προκαλέσει απόφραξη μιας εγκεφαλικής αρτηρίας.

Τι είναι τα αιμορραγικά επεισόδια;

Τα αιμορραγικά εγκεφαλικά επεισόδια προκαλούνται από μια αιμορραγία, η οποία συμβαίνει εντός του εγκεφάλου. Η πιο συχνή αιτία είναι η αρτηριακή υπέρταση εφόσον παραμένει χωρίς ρύθμιση (αντιμετώπιση). Στα υπόλοιπα αίτια περιλαμβάνονται η ρήξη ενός εγκεφαλικού ανευρύσματος και οι αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες. Τα ανευρύσματα αποτελούν περιοχές διόγκωσης των αγγείων, εξαιτίας διαταραχής του τοιχώματός τους. Οι αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες είναι παθολογικοί αγγειακοί σχηματισμοί, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από αυξημένο κίνδυνο ρήξης.

Τα παροδικά εγκεφαλικά είναι επεισόδια σύντομης διάρκειας

Τα παροδικά εγκεφαλικά είναι βραχείας διάρκειας επεισόδια διαταραχής της εγκεφαλικής λειτουργίας, τα οποία οφείλονται σε ανεπαρκή αιματική παροχή. Συνήθως, προκαλούνται από τον σχηματισμό θρόμβου εντός του εγκεφάλου. Όμως, δεν αποκλείεται ο θρόμβος να έχει σχηματιστεί σε άλλη θέση. Άλλο σπανιότερο αίτιο είναι ο σπασμός των εγκεφαλικών αγγείων.

Οι εκδηλώσεις των παροδικών εγκεφαλικών επεισοδίων μοιάζουν με των υπολοίπων εγκεφαλικών, αλλά υποχωρούν το πολύ σε 24 ώρες. Η υποχώρηση αυτή αντικατοπτρίζει τον παροδικό χαρακτήρα της διαταραχής της εγκεφαλικής λειτουργίας. Για αυτόν τον λόγο, τα παροδικά εγκεφαλικά θεωρούνται λιγότερο σοβαρές παθολογικές καταστάσεις. Όμως, η εμφάνισή τους πρέπει να οδηγεί πάντα σε ιατρική εκτίμηση και κατάλληλη αντιμετώπιση με σκοπό να αποφευχθεί η υποτροπή τους (επανεμφάνιση) ή η εκδήλωση ενός μόνιμου επεισοδίου στο μέλλον.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Όταν τα εγκεφαλικά κύτταρα στερούνται το οξυγόνο, δεν μπορούν να επιτελέσουν τις λειτουργίες τους. Τα συμπτώματα, τα οποία ακολουθούν ένα επεισόδιο, εξαρτώνται από την περιοχή του εγκεφάλου που έχει προσβληθεί και την έκταση του εγκεφαλικού ιστού με βλάβη. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Νευρολογικών Διαταραχών και Εγκεφαλικών Επεισοδίων των ΗΠΑ, οι βασικές εκδηλώσεις ενός επεισοδίου είναι πέντε:

1. Αιφνίδια εμφάνιση αδυναμίας στο άνω και στο κάτω άκρο - χαρακτηριστικά από τη μία πλευρά του σώματος. Η απώλεια της κινητικότητας στην προσβεβλημένη περιοχή μπορεί να είναι πλήρης ή μερική. Επίσης, μπορεί να έχει επηρεαστεί και η λειτουργία των μυών του προσώπου. Οι παραπάνω βλάβες συνδυάζονται συχνά από διαταραχές της αισθητικότητας (αντίληψη αισθήσεων). Ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν πόνο, μούδιασμα ή άλλες παράξενες αισθήσεις στο τμήμα του σώματος που έχει επηρεαστεί από το εγκεφαλικό.

2. Σύγχυση και δυσκολία στην ομιλία ή στην κατανόηση του λόγου, οι οποίες εμφανίζονται απότομα. Μερικές φορές, η διαταραχή των μυών του προσώπου αναγκάζει το άτομο να μιλάει μπερδεμένα.

3. Διαταραχές της όρασης στο ένα ή και στα δύο μάτια

4. Δυσκολία βάδισης, ζαλάδα, απώλεια της ισορροπίας ή διαταραχή του συντονισμού των κινήσεων

5. Αιφνίδια - έντονη κεφαλαλγία χωρίς γνωστή αιτία

Τι πρέπει να κάνετε εάν υποπτεύεστε ότι κάποιος δικός σας εμφανίζει εγκεφαλικό επεισόδιο;

Εάν ένας άνθρωπος εμφανίζει αιφνίδια κάποιες από τις παραπάνω εκδηλώσεις, πρέπει να ζητηθεί ιατρική βοήθεια. Καλέστε αμέσως το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (166). Κατόπιν, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον οικογενειακό σας ιατρό ή έναν νευρολόγο. Ωστόσο, το πρώτο που θα πρέπει να διασφαλίσετε είναι ότι το ασθενοφόρο θα φθάσει το συντομότερο δυνατό εκεί που βρίσκεστε.

Μερικές φορές είναι πιθανό να έχετε αμφιβολίες εάν πράγματι ο δικός σας άνθρωπος έχει εμφανίσει εγκεφαλικό επεισόδιο. Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας των ΗΠΑ, τρεις εντολές είναι δυνατό να αποσαφηνίσουν την κατάσταση:
1. «Χαμογέλασε»
2. «Σήκωσε και τους δύο ώμους»
3. Επανέλαβε μια απλή φράση (π.χ. «σήμερα είναι Τρίτη»)
Οι συγκεκριμένες εντολές χρησιμοποιούνται από τους ιατρούς ως ένα πρώτο βήμα κατά την εκτίμηση των εκδηλώσεων ενός επεισοδίου. Εάν το άτομο δεν μπορεί να εκτελέσει κάποια από τις εντολές, η κλήση του 166 πρέπει να είναι άμεση.

Κατά τη διάρκεια της αναμονής του ασθενοφόρου, παραμείνετε κοντά στον ασθενή:
- Οδηγήστε τον να ξαπλώσει σε ένα κρεβάτι. Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεται η παροχή αίματος στον εγκέφαλο.
- Μην τον αφήσετε να φάει ή να πιει οτιδήποτε.
- Εάν κάνει εμετό, γυρίστε το κεφάλι και το σώμα του στο πλάι. Έτσι, μειώνεται η πιθανότητα να πάθει εισρόφηση (είσοδος του εμετού στην αναπνευστική οδό).
- Εάν χάσει τις αισθήσεις του, αρχίστε την παροχή πρώτων βοηθειών. Φυσικά πρέπει να γνωρίζετε τις κατάλληλες τεχνικές και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος να φροντίσουν όλοι να μάθουν πώς παρέχονται οι πρώτες βοήθειες.

Πώς τίθεται η διάγνωση;

Μετά τη μεταφορά του ασθενούς στο νοσοκομείο, η διαδικασία εκτίμησης της κατάστασης εξελίσσεται με ταχύ ρυθμό. Αρχικά, ο ιατρός συλλέγει πληροφορίες για το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς. Κατόπιν, η διαγνωστική διερεύνηση συνεχίζεται με την κλασική ιατρική εξέταση, η οποία επικεντρώνεται στην αναζήτηση νευρολογικών εκδηλώσεων.

Το γεγονός ότι ο ασθενής μπορεί να εμφανίζει διαταραχή της ομιλίας ή αδυναμία στη μια πλευρά του σώματος, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρόκειται για εγκεφαλικό επεισόδιο. Υπάρχουν και άλλες παθολογικές καταστάσεις που είναι δυνατό να προκαλούν αυτές τις εκδηλώσεις (π.χ. εγκεφαλικοί όγκοι ή αποστήματα, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, διαταραχές των επιπέδων του νατρίου, του ασβεστίου ή της γλυκόζης).

Κατά τη διάρκεια της διαγνωστικής διερεύνησης, πολλά πράγματα πρέπει να εξελίσσονται ταυτόχρονα. Καθώς ο ιατρός συμπληρώνει το ιστορικό και εξετάζει τον ασθενή, το νοσηλευτικό προσωπικό συνδέει διάφορα όργανα με το σώμα του ασθενούς, λαμβάνει δείγμα αίματος για εργαστηριακές εξετάσεις και πραγματοποιεί ένα καρδιογράφημα. Ανάλογα με τα ευρήματα που θα προκύψουν, μπορεί κατόπιν να απαιτηθεί η πραγματοποίηση απεικονιστικών εξετάσεων (π.χ. αξονική τομογραφία εγκεφάλου, αγγειογραφία).

Τι περιλαμβάνει η θεραπευτική αντιμετώπιση;

Για την αντιμετώπιση των ισχαιμικών εγκεφαλικών επεισοδίων, χορηγούνται ορισμένα φάρμακα. Είναι πιθανό ο ιατρός να αποφασίσει την εφαρμογή μιας επεμβατικής τεχνικής (ενδοκαρωτιδεκτομή, αγγειοπλαστική ή τοποθέτηση στεντ) ανάλογα με τις ενδείξεις κάθε περίπτωσης. Στις φαρμακευτικές ουσίες περιλαμβάνονται:

1. Ιστικός ενεργοποιητής του πλασμινογόνου. Η ουσία αυτή χορηγείται ενδοφλέβια για τη «διάλυση» του θρόμβου που προκαλεί το επεισόδιο. Σύμφωνα με τις οδηγίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρίας, η χορήγηση του ιστικού ενεργοποιητή του πλασμινογόνου πρέπει να γίνεται εντός τριών ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων. Όσο νωρίτερα πραγματοποιηθεί, τόσο καλύτερο θα είναι το αποτέλεσμα και μικρότερος ο κίνδυνος πρόκλησης εγκεφαλικής αιμορραγίας (ως επιπλοκή της χορήγησης).

2. Αντιπηκτικά φάρμακα. Μερικές φορές χορηγούνται φάρμακα, τα οποία περιορίζουν την πήξη του αίματος (π.χ. ηπαρίνη). Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, η χορήγηση ασπιρίνης μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων έχει μια μικρή - θετική επίδραση στη διαδικασία της ανάρρωσης.

Ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης αποτελεί σημαντικό βήμα για την πρόληψη της επανεμφάνισης του επεισοδίου. Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, τα επίπεδα της γλυκόζης είναι συχνά αυξημένα μετά το επεισόδιο. Η επαναφορά τους σε φυσιολογικά όρια θεωρείται ότι συμβάλλει στον περιορισμό της έκτασης της βλάβης. Τέλος, σε ορισμένους ασθενείς είναι πιθανό να απαιτηθεί η χορήγηση οξυγόνου.

Η αντιμετώπιση των αιμορραγικών εγκεφαλικών επεισοδίων μπορεί να απαιτεί χειρουργική επέμβαση. Οι συχνότερα εφαρμοζόμενες τεχνικές αφορούν την αντιμετώπιση ενός εγκεφαλικού ανευρύσματος ή την αφαίρεση μιας αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας.

Ποιες επιπλοκές μπορεί να συμβούν μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο;

- Δυστυχώς, μερικές φορές η κατάσταση του ασθενούς επιβαρύνεται παρά την έγκαιρη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο μετά από ένα εγκεφαλικό να ακολουθεί ένα καρδιακό επεισόδιο.
- Κατά την οξεία φάση, η κατάποση δεν πραγματοποιείται φυσιολογικά, καθώς έχουν επηρεαστεί και οι μύες που εμπλέκονται σε αυτή. Συνεπώς, τροφές είναι πιθανό να περάσουν στην τραχεία (αντί στον οισοφάγο), αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας αναπνευστικής λοίμωξης.
- Επειδή ένα εγκεφαλικό επεισόδιο συνεπάγεται ακινησία του ασθενούς, ο κίνδυνος σχηματισμού ενός θρόμβου σε μια φλέβα του κάτω άκρου είναι σημαντικός. Με τον μηχανισμό αυτό μπορεί να προκληθεί πνευμονική εμβολή, εάν ο θρόμβος μετακινηθεί - με την αιματική κυκλοφορία - προς τους πνεύμονες.
- Η παρατεταμένη ακινησία του ασθενούς μπορεί, επίσης, να προκαλέσει κατακλίσεις (βλάβες του δέρματος και του υποδόριου ιστού). Είναι δυνατό να προληφθούν με τη συχνή αλλαγή θέσης στο κρεβάτι. Τα άτομα, που φροντίζουν τον ασθενή, έχουν σημαντικό ρόλο. Πρέπει να παρακολουθούν το δέρμα του (για την εμφάνιση ερυθρότητας ή βλαβών σαν πληγές κυρίως στην πλάτη και στα άκρα), να αλλάζουν τακτικά τα κλινοσκεπάσματα και να φροντίζουν ώστε ο ασθενής να παραμένει καθαρός.

Η πρόγνωση ενός εγκεφαλικού επεισοδίου εξαρτάται άμεσα από τη σοβαρότητά του και την έκταση του εγκεφαλικού ιστού που έχει προσβληθεί. Η ημιπληγία (παράλυση στη μια πλευρά του σώματος), η αφασία (δυσκολία ή αδυναμία ομιλίας) ή η ακράτεια ούρων και κοπράνων είναι συχνές μόνιμες συνέπειες ενός επεισοδίου. Ωστόσο, ορισμένοι ασθενείς επιτυγχάνουν να επανέλθουν σχεδόν πλήρως, με ελάχιστες διαταραχές της κινητικότητας και του λόγου.

Η προσπάθεια της αποκατάστασης

Όταν ο ασθενής έχει υπερβεί την οξεία φάση, η προσπάθεια επικεντρώνεται στην αποκατάσταση των μέγιστων δυνατών λειτουργικών ικανοτήτων του. Η διαδικασία της αποκατάστασης είναι δυνατό να περιλαμβάνει:
1. Λογοθεραπεία, για τη βελτίωση της ομιλίας.
2. Εργοθεραπεία με σκοπό την αποκατάσταση της χρήσης των άνω άκρων.
3. Φυσιοθεραπεία ώστε να βελτιωθεί η φυσική αντοχή και η βάδιση.
4. Εκπαίδευση της οικογένειας για να μπορέσει να φροντίσει τον ασθενή και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, οι οποίες θα προκύψουν αναφορικά με την κατάστασή του στο μέλλον.

Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο επιδρά εξίσου σημαντικά στην ψυχολογική κατάσταση του ατόμου. Εκτός από τις διάφορες σωματικές επιπλοκές, εμφανίζονται πολύ συχνά αισθήματα απογοήτευσης και κατάθλιψης. Άλλες εκδηλώσεις της ψυχικής σφαίρας αποτελούν οι έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις και η απουσία σεξουαλικής διάθεσης. Η χρονική διάρκεια της αποκατάστασης μπορεί να εξαρτάται από τη βλάβη και την εφαρμοζόμενη θεραπεία, αλλά η προσωπικότητα του ατόμου, οι προηγούμενες εμπειρίες του και οι μηχανισμοί προσαρμογής που κινητοποιεί έχουν τη δική τους σημασία για την επιτυχία της προσπάθειας.

Εάν κάποιο μέλος της οικογένειάς σας ή φίλος αναρρώνει από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, μπορείτε να βοηθήσετε προσφέροντάς του συντροφιά και υποστήριξη. Κατά την επικοινωνία μαζί του να θυμάστε τα εξής:
- Όσο είστε μαζί, φροντίζετε να επιβεβαιώνετε ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Μπορεί να σας χρειάζεται για κάποιον λόγο, αλλά να μην μπορεί να σας το πει.
- Διατηρήστε την επικοινωνία σε ένα πλαίσιο ενηλίκων. Μην του συμπεριφέρεστε σαν να είναι παιδί.
- Εκτός και αν υπάρχουν διαταραχές της ακοής, η ένταση της φωνής σας δεν χρειάζεται να είναι αυξημένη.
- Δώστε του περισσότερο χρόνο να κατανοήσει αυτά που του λέτε. Να μιλάτε για ένα θέμα κάθε φορά.
- Αποφύγετε αίτια που μπορεί να διασπάσουν την προσοχή (π.χ. τηλεόραση) όταν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί του. Επίσης, είναι πιθανό να μπορεί να παρακολουθήσει καλύτερα έναν διάλογο που γίνεται κατά πρόσωπο (παρά μια συζήτηση μεταξύ περισσότερων ατόμων).

Τι μπορείτε να κάνετε για να περιορίσετε την πιθανότητα να πάθετε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο;

Στην πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων, κεντρική θέση έχει ο περιορισμός της επίδρασης των παραγόντων κινδύνου:
1. Αρτηριακή πίεση. Η πιθανότητα ενός εγκεφαλικού επεισοδίου μειώνεται δραστικά με την επαναφορά της αρτηριακής πίεσης εντός των φυσιολογικών ορίων. Γενικός στόχος αποτελεί η συστολική – «μεγάλη» πίεση να είναι μικρότερη από 13 και η διαστολική – «μικρή» πίεση μικρότερη από 8,5.
2. Κάπνισμα. Η αποφυγή ή η διακοπή του καπνίσματος είναι ιδιαίτερα σημαντική απόφαση για την πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων.
3. Σακχαρώδης διαβήτης. Ο αποτελεσματικός έλεγχος των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα των διαβητικών ασθενών συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου των εγκεφαλικών επεισοδίων.
4. Χοληστερίνη αίματος. Με την τήρηση ενός υγιεινού και ισορροπημένου διαιτολογίου ή και τη λήψη ορισμένων φαρμάκων, τα επίπεδα της χοληστερίνης είναι δυνατό να επανέλθουν εντός των φυσιολογικών ορίων.
5. Σωματικό βάρος. Η παχυσαρκία συμβάλλει στην εμφάνιση άλλων παραγόντων κινδύνου των εγκεφαλικών επεισοδίων, όπως είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση και ο σακχαρώδης διαβήτης.
6. Άγχος. Το άγχος συμμετέχει στην πρόκληση των εγκεφαλικών επεισοδίων αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση και την πηκτικότητα του αίματος. Προσπαθήστε να περιορίσετε το στρες, απλοποιώντας όσο μπορείτε τη ζωή σας. Η άσκηση και οι διάφορες τεχνικές χαλάρωσης είναι δυνατό επίσης να σας βοηθήσουν σε αυτόν τον σκοπό.

Ανεξαρτήτως των επιμέρους παραγόντων κινδύνου, ο ρόλος της διατροφής θεωρείται κεντρικός. Στις τροφές, οι οποίες προστατεύουν έναντι των εγκεφαλικών επεισοδίων, ανήκουν όσες παρέχουν στον οργανισμό αντιοξειδωτικούς παράγοντες, διαλυτές φυτικές ίνες και ω3-λιπαρά οξέα. Επίσης, τα προϊόντα σόγιας προκαλούν αύξηση των επιπέδων της «καλής» και μείωση των επιπέδων της «κακής» χοληστερίνης.
Όπως αναφέρθηκε, σε ασθενείς με ορισμένες καρδιακές αρρυθμίες, υπάρχει κίνδυνος να σχηματιστεί ένας θρόμβος στην καρδιά, ο οποίος τελικά θα προκαλέσει εγκεφαλικό επεισόδιο. Επίσης, το ίδιο πρόβλημα μπορεί να προκύψει σε άτομα με παθολογικές καταστάσεις, κατά τις οποίες η πήξη του αίματος είναι αυξημένη (διαταραχές υπερπηκτικότητας). Σε αυτούς τους ασθενείς, ο ιατρός θα χορηγήσει αντιπηκτικό φάρμακο με σκοπό την πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων.

Η σχέση της ημικρανίας με τα εγκεφαλικά επεισόδια

Έχει διαπιστωθεί μια ελαφρά αυξημένη συχνότητα εγκεφαλικών επεισοδίων σε άτομα που πάσχουν από ημικρανία. Ο μηχανισμός πρόκλησης της κεφαλαλγίας σε αυτούς τους ανθρώπους περιλαμβάνει τη μείωση του εύρους των εγκεφαλικών αγγείων. Το στοιχείο αυτό πιθανώς να ερμηνεύει εν μέρει τη συσχέτιση μεταξύ εγκεφαλικών επεισοδίων και ημικρανίας.

Επίσης, ορισμένα επεισόδια ημικρανίας μπορεί να μιμούνται ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Μαζί με την κεφαλαλγία, τα άτομα εμφανίζουν διαταραχή της κινητικότητας στη μια πλευρά του σώματος και προβλήματα της όρασης ή της ομιλίας. Όμως, τα συμπτώματα εξαφανίζονται με την υποχώρηση της κεφαλαλγίας.

1 comment:

Γιώργος said...

Ευχαριστούμε.