Pages

FEATURED ARTICLE

Impact of ACE and ApoE polymorphisms on myocardial perfusion: correlation with myocardial single photon emission computed tomographic imaging

J Hum Genet. 2009;54(10):595-602 Impact of ACE and ApoE polymorphisms on myocardial perfusion: correlation with myocardial single photon em...

ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ: ΑΡΧΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ


Τα εγκαύματα αποτελούν βαριά μορφή τραυματισμού με συστηματικές επιπτώσεις, ανάλογα με την έκτασή τους. Η βαρύτητα του εγκαύματος και η κατάλληλη αντιμετώπιση καθορίζονται από το αίτιο, που προκάλεσε τον τραυματισμό, την έκταση της βλάβης και το βάθος της καταστροφής των ιστών. Τα αίτια διακρίνονται σε θερμικά, ηλεκτρικά και χημικά. Σε περιορισμένες βλάβες, η έκταση της εγκαυματικής επιφάνειας προσδιορίζεται βάσει της επιφάνειας της παλάμης του εγκαυματία, η οποία αντιστοιχεί στο 1% της επιφάνειας του σώματος. Για άτομα ηλικίας άνω των 14 ετών εφαρμόζεται ο κανόνας των 9 κατά Wallace:
- Επιφάνεια θώρακα και κοιλίας: 18% επιφάνειας σώματος.
- Επιφάνεια ράχης: 18% επιφάνειας σώματος.
- Επιφάνεια άνω άκρου: 9% επιφάνειας σώματος.
- Επιφάνεια κάτω άκρου: 18% επιφάνειας σώματος.
- Επιφάνεια κεφαλής: 9% επιφάνειας σώματος.
- Επιφάνεια περινέου: 1% επιφάνειας σώματος.

Ως προς το βάθος της βλάβης, τα εγκαύματα διακρίνονται σε ολικού και μερικού πάχους. Τα εγκαύματα ολικού πάχους χαρακτηρίζονται από καταστροφή όλων των στιβάδων του δέρματος, πιθανώς σε συνδυασμό με βλάβες των μυών, των αγγείων, των νεύρων και των οστών της περιοχής. Τα εγκαύματα μερικού πάχους χαρακτηρίζονται από καταστροφή των επιφανειακών στιβάδων του δέρματος μέχρι το χόριο.

Βάσει αυτών των χαρακτηριστικών, η βαρύτητα και η κατάλληλη αντιμετώπιση των εγκαυμάτων διαμορφώνεται ως εξής:
Εγκαύματα μικρής βαρύτητας
- Ερύθημα
- Εγκαύματα μερικού πάχους κάτω του 15% της ολικής επιφάνειας σώματος.
- Εγκαύματα ολικού πάχους κάτω του 2% της ολικής επιφάνειας σώματος.
Αντιμετώπιση: τοπική θεραπεία σε εξωτερική βάση.
Εγκαύματα μέτριας βαρύτητας
- Εγκαύματα μερικού πάχους στο 15 - 25% της ολικής επιφάνειας σώματος.
- Εγκαύματα ολικού πάχους κάτω του 10% της ολικής επιφάνειας σώματος.
Αντιμετώπιση: ενδονοσοκομειακή θεραπεία.
Εγκαύματα μεγάλης βαρύτητας
- Εγκαύματα μερικού πάχους άνω του 25% της ολικής επιφάνειας σώματος.
- Εγκαύματα ολικού πάχους άνω του 10% της ολικής επιφάνειας σώματος.
- Εγκαύματα ολικού πάχους που αφορούν στο πρόσωπο, στην άκρα χείρα, στο περίνεο και στον άκρο πόδα.
- Ηλεκτρικά εγκαύματα.
- Συνοδές κακώσεις - επιπλοκές: κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα, αναπνευστικές επιπλοκές.

Αρχική αντιμετώπιση

1. Εξασφάλιση της βατότητας των αεραγωγών
- Έλεγχος του στοματικού, του ρινικού και του φαρυγγικού βλεννογόνου για οίδημα ή εσχάρες.
- Διασωλήνωση σε αναπνευστική δυσχέρεια (τραχειοστομία εάν είναι αδύνατη η διασωλήνωση).
- Χορήγηση οξυγόνου με μάσκα Ventouri σε βλάβες του αναπνευστικού.
- Συνεχής παρακολούθηση της αναπνευστικής συχνότητας.
2. Πρόληψη της εμφάνισης νευρογενούς και υπο-ογκαιμικής καταπληξίας
- Εισαγωγή φλεβοκαθετήρα σε αγγείο μεγάλης διαμέτρου για τη χορήγηση υγρών (15 - 20 lt / 24ωρο) και αναλγητικών. Η φλεβοκέντηση δεν πρέπει να γίνεται εντός της εγκαυματικής επιφάνειας. Εάν αυτό είναι αδύνατο να αποφευχθεί, απαιτούνται ήπιοι χειρισμοί και πιστή τήρηση των άσηπτων τεχνικών (κίνδυνος θρομβοφλεβίτιδας).
- Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών (μικρομοριακές δεξτράνες, Glucose 5%, NaCl 0,9%) υπό συνεχή παρακολούθηση για την πιθανότητα υπερφόρτωσης.
- Ενδοφλέβια χορήγηση πολλαπλών - μικρών δόσεων αλκαλοειδών αναλγητικών (μορφίνη, πεθιδίνη). Τα αναλγητικά δεν πρέπει να χορηγούνται ενδομυϊκά καθώς δεν απορροφώνται ικανοποιητικά κατά το στάδιο της υπο-ογκαιμίας και - μετά την αποκατάσταση του όγκου - υπάρχει κίνδυνος καταστολής του αναπνευστικού κέντρου.
3. Περιποίηση εγκαυματικών επιφανειών
- Προσεκτική αφαίρεση των ενδυμάτων χωρίς πρόκληση περαιτέρω βλάβης των ιστών.
- Καλός καθαρισμός της περιοχής με φυσιολογικό ορό.
- Τοπική εφαρμογή υδατοδιαλυτών αντισηπτικών (Betadine 10% solution).
- Κάλυψη της εγκαυματικής επιφάνειας με βαζελινούχες αποστειρωμένες γάζες.
(*) Η εσχαροτομή πρέπει να αποφεύγεται. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ο σχηματισμός κυκλοτερών εσχαρών είναι δυνατό να παρεμποδίσει την αιματική κυκλοφορία ή την κινητικότητα του θωρακικού τοιχώματος κατά την αναπνοή. Συνεπώς, εάν απειλείται η λειτουργικότητα ενός μέλους ή η ζωή του ασθενούς πραγματοποιείται εσχαροτομή περιορισμένης έκτασης και βάθους.
4. Άλλα μέτρα
- Αφαίρεση δακτυλιδιών, ρολογιών ή άλλων αντικειμένων, τα οποία υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν παρεμπόδιση της αιματικής κυκλοφορίας κατά τη φάση του οιδήματος.
- Ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση, ειδικά σε ηλεκτρικά εγκαύματα (κίνδυνος εμφάνισης αλλοιώσεων τύπου ισχαιμίας, ΟΕΜ, αποκλεισμού αριστερού σκέλους, έκτακτων συστολών, κοιλιακής ταχυκαρδίας, ανακοπή).
- Εισαγωγή ουροκαθετήρα και παρακολούθηση της διούρησης.
- Εισαγωγή καθετήρα Levin (το 50% των εγκαυματιών παρουσιάζει αλλοιώσεις του γαστρικού βλεννογόνου).
- Κάλυψη του εγκαυματία με ισοθερμική κουβέρτα για την πρόληψη υποθερμίας.
5. Συνεχής παρακολούθηση της κατάστασης του εγκαυματία κατά τη διακομιδή στο ειδικό κέντρο: βατότητα αεραγωγών, ζωτικά σημεία, ΗΚΓ, διούρηση, έγκαιρη αναγνώριση του κινδύνου υπερφόρτωσης με υγρά.

No comments:

HEALTH GATE: MOST READ