ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΧΟΝΔΡΙΑΣΗ;


Καθένας φοβάται μήπως αρρωστήσει σοβαρά κάποια στιγμή. Όμως, όταν η περιστασιακή ανησυχία γίνεται παθολογική εμμονή που επηρεάζει την καθημερινότητα του ατόμου, πρόκειται για υποχονδρίαση. Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα συχνή. Υπολογίζεται ότι 1 στους 10 ανθρώπους που επισκέπτεται τους ιατρούς, εμφανίζει υποχονδρίαση σε κάποιον βαθμό και 3 στους 4 ασθενείς παρουσιάζουν συναισθηματικές διαταραχές που ενισχύουν τα σωματικά συμπτώματα.
Η υποχονδρίαση δεν είναι το ίδιο με τη ψεύτικη μίμηση συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα είναι αληθινά, αλλά το άτομο τα παρερμηνεύει προσδίδοντάς τους μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτή που πραγματικά έχουν. Έτσι κοινοί πόνοι ή μια φαγούρα αποτελούν για τον υποχονδριακό ενδείξεις μιας σοβαρής πάθησης. Η υποχονδρίαση συνήθως ξεκινά στις ηλικίες από 20 έως 40 ετών, αν και αυτό δεν είναι απόλυτο. Παρόλο που συχνά εκλαμβάνεται ως μια γυναικεία κατάσταση, είναι το ίδιο κοινή και στους άνδρες. Τα μοναχικά άτομα φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ευάλωτα. Πιθανώς, επειδή περνούν περισσότερο χρόνο με τον εαυτό τους ευνοείται η καταναγκαστική ενασχόληση με την υγεία τους. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι η υποχονδρίαση έχει βιολογική βάση – μια δυσλειτουργία στον εγκέφαλο που καθιστά υπερευαίσθητο τον άνθρωπο σε σωματικές αισθήσεις. Η ανατροφή του ατόμου μπορεί επίσης να παίζει ρόλο. Σύμφωνα με μελέτες τα παιδιά των υποχονδριακών γονέων πηγαίνουν συχνότερα στα επείγοντα περιστατικά των νοσοκομείων (και εκδηλώνουν περισσότερες ανικανότητες) σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά. Προφανώς, μιμούνται τη συμπεριφορά των γονέων τους. Ακόμα οι γονείς που είναι υπερπροστατευτικοί, χωρίς να το θέλουν κάνουν τα παιδιά να ανησυχούν έντονα για την υγεία τους όταν μεγαλώσουν. Άλλοι εκφράζουν την άποψη ότι η υποχονδρίαση είναι απλά μια στρατηγική προσαρμογής σε ένα σοβαρό ψυχικό τραύμα. Το άτομο καλύπτει τον συναισθηματικό πόνο με την καταναγκαστική ενασχόλησή του με τις παθήσεις. Για την αντιμετώπιση της υποχονδρίασης μπορεί να χορηγηθούν κάποια φάρμακα που χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία της κατάθλιψης ή της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Η γνωσιακή – συμπεριφορική ψυχοθεραπεία επιχειρεί να κάνει τους ασθενείς να αναγνωρίσουν τον παράλογο χαρακτήρα των φόβων τους και να τους μάθει τον σωστό τρόπο ερμηνείας των συμπτωμάτων τους. Κατά την ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία διερευνάται ο τρόπος που ο φόβος των νοσημάτων εξυπηρετεί άλλες συναισθηματικές λειτουργίες – όπως η αποφυγή επώδυνων συναισθημάτων ή εσωτερικών συγκρούσεων.

No comments: