ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΕΜΒΟΛΗ: ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ


Η πνευμονική εμβολή είναι δυνητικά θανατηφόρος παθολογική κατάσταση, η οποία οφείλεται σε απόφραξη των κλάδων της πνευμονικής αρτηρίας από θρόμβο ή άλλον τύπο εμβολογόνου υλικού. Οι θρόμβοι προέρχονται από το φλεβικό δίκτυο της συστηματικής κυκλοφορίας και τις δεξιές καρδιακές κοιλότητες. Προδιαθετικοί παράγοντες για την εμφάνιση φλεβικής θρόμβωσης αποτελούν η βλάβη του τοιχώματος των φλεβών (φλεγμονή, τραύμα) και η επιβράδυνση της αιματικής ροής στη συστηματική κυκλοφορία (ακινητοποίηση, φλεβική απόφραξη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, υπερπηκτικότητα αίματος). Η υπερπηκτικότητα μπορεί να οφείλεται σε θρομβοκυττάρωση, λήψη αντισυλληπτικών ή κακοήθεις νεοπλασίες.
Στους νεότερους ασθενείς με καλή καρδιοαναπνευστική λειτουργία, η απόφραξη ενός κεντρικού, τμηματικού ή υποτμηματικού αγγείου μπορεί να μην επιφέρει σημαντικές μεταβολές στο πνευμονικό παρέγχυμα. Η ανάπτυξη νέκρωσης και ουλής παρεμποδίζεται από την ικανοποιητική παράπλευρη κυκλοφορία. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, δημιουργείται πύκνωση στο πνευμονικό παρέγχυμα, η οποία χαρακτηρίζεται από αιμορραγία, οίδημα και νέκρωση. Συνήθως, λύεται εντός 3 – 10 ημερών. Σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο ή νεοπλασία σε προχωρημένο στάδιο, η πνευμονική εμβολή μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία εμφράκτου με νέκρωση. Στο 75% των περιπτώσεων, τα έμφρακτα παρατηρούνται στους κάτω λοβούς. Επίσης, πολλαπλές εντοπίσεις αναδεικνύονται σε άνω του 50% των ασθενών. Η ανάπτυξη οιδήματος γύρω από την περιοχή του εμφράκτου είναι συνήθης.
Η πνευμονική εμβολή χαρακτηρίζεται από μείωση του πνευμονικού αερισμού, τοπική μείωση της διατασιμότητας και σύσπαση των βρογχιολίων και των μικρών βρόγχων. Ο μηχανισμός, μέσω του οποίου προκαλείται η βρογχοστένωση, είναι η απευθείας δράση της μειωμένης τάσης οξυγόνου στους λείους μύες των μικρών αεραγωγών. Αυτή η στένωση των αεραγωγών είναι πολύ ασθενέστερη από την υποξαιμική αγγειοσύσπαση με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο νεκρός χώρος. Επίσης, απελευθερώνονται αγγειοδραστικές ουσίες (σεροτονίνη, ισταμίνη, προσταγλανδίνες) που προκαλούν σύσπαση των βρόγχων και των αγγείων και μεταβολή της διαπερατότητας των πνευμονικών τριχοειδών. Τέλος, η απόφραξη κάποιου κλάδου της πνευμονικής κυκλοφορίας προκαλεί απώλεια της επιφανειοδραστικής ουσίας στην περιοχή που αιματώνει. Έτσι, μεταβάλλεται η διατασιμότητα του πνεύμονα λίγες ώρες μετά την εμβολή.

No comments: