ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΒΗΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ: ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μεταβολικό νόσημα που χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη υψηλών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Προκαλείται από διαταραχή του μεταβολισμού των σακχάρων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων εξαιτίας της μειωμένης έκκρισης ινσουλίνης ή της διαταραγμένης ευαισθησίας των κυττάρων σε αυτή. Η ινσουλίνη παράγεται στο πάγκρεας. Επί ανεπαρκών επιπέδων ινσουλίνης στο αίμα ή σε διαταραχές της δράσης της ορμόνης, η γλυκόζη των τροφών δεν εισέρχεται στα κύτταρα και παραμένει στην αιματική κυκλοφορία.

Ο σακχαρώδης διαβήτης διακρίνεται σε τρεις τύπους:

1. Ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου Ι). Χαρακτηρίζεται από καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, τα οποία εκκρίνουν την ινσουλίνη, με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της έκκρισης ή την πλήρη έλλειψη της ορμόνης. Η συγκεκριμένη μορφή της νόσου απαντάται κυρίως σε παιδιά, αλλά μπορεί να προσβάλει και ενήλικες. Συνήθως η παθολογική κατάσταση εκδηλώνεται αιφνιδίως με συμπτώματα διαβητικής κετοξέωσης που συνοδεύεται από κοιλιακό άλγος, ναυτία, εμέτους και απώλεια συνείδησης.


2. Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου ΙΙ). Αποτελεί την κυριότερη μορφή σακχαρώδους διαβήτη και προσβάλλει κατά κανόνα ενήλικες. Χαρακτηρίζεται από την αδυναμία του παγκρέατος να εκκρίνει την απαιτούμενη ποσότητα ινσουλίνης. Στα αρχικά στάδια της νόσου δεν παρατηρούνται συμπτώματα. Κατά την εξέλιξη της νόσου - όμως - επέρχονται σοβαρές επιπλοκές, κυρίως διαταραχές του μυοκαρδίου, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, βλάβες του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, στυτική δυσλειτουργία και περιφερική αγγειοπάθεια. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ συσχετίζεται με την παχυσαρκία. Πλέον όλο και συχνότερα απαντάται πριν την ενηλικίωση εξαιτίας της αύξησης των ποσοστών παιδικής παχυσαρκίας. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας έως το 2030 θα πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ άνω των 300 εκατ. ατόμων.

3. Διαβήτης της κύησης. Εμφανίζεται κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης σε γυναίκες με φυσιολογικά προγενέστερα επίπεδα σακχάρου αίματος. Είναι αναστρέψιμη νόσος, αλλά προκαλεί περιγεννητικές επιπλοκές στη μητέρα και στο νεογνό.

4. Άλλες μορφές διαβήτη: λανθάνων διαβήτης, διαβήτης που συσχετίζεται με βλάβες του παγκρέατος (τραυματισμοί, καρκίνος), διαβήτης που αποδίδεται στη λήψη φαρμάκων (κορτιζόνη), γενετικά σύνδρομα.

Στην Ελλάδα το 6% του πληθυσμού πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη. Στα κυριότερα συμπτώματα περιλαμβάνονται η πολυφαγία, η πολυουρία, η πολυδιψία, η κόπωση και η απώλεια σωματικού βάρους. Η αντιμετώπιση της νόσου επιτυγχάνεται με την έγκαιρη διάγνωση, τη χορήγηση της κατάλληλης αντιδιαβητικής αγωγής ή ινσουλίνης, την εφαρμογή ειδικού διαιτολογίου, την αλλαγή του τρόπου ζωής (άθληση, διακοπή καπνίσματος), τον έλεγχο του σωματικού βάρους και τον τακτικό ιατρικό έλεγχο.

Παρακάτω παρατίθενται οδηγίες που έχει εκδόσει η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρία (http://www.ede.gr/) σχετικά με τη διαχείριση και τη διατροφή του διαβητικού ασθενή. 



No comments: