Υποθυρεοειδισμός: Τύποι & Διάγνωση

Η συχνότητα των διαφόρων τύπων υποθυρεοειδισμού εξαρτάται από το φύλο, την ηλικία και τη γεωγραφική θέση (π.χ. πρόσληψη ιωδίου ή βρογχοκηλογόνων ουσιών).

1. Πρωτοπαθής Υποθυρεοειδισμός

Στον πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό η διαταραχή εντοπίζεται στον θυρεοειδή αδένα. Αποτελεί τη συχνότερη μορφή υποθυρεοειδισμού. Η κυριότερη αιτία πρωτοπαθούς υποθυρεοειδισμού είναι η νόσος Hashimoto, η οποία στις νεότερες ηλικίες συνδυάζεται με βρογχοκήλη και στις μεγαλύτερες με ατροφία του αδένα. Στη νόσο Graves εμφανίζεται υποθυρεοειδισμός στο τελικό στάδιο της νόσου. Επίσης, φαρμακευτικές ουσίες (όπως το λίθιο, η αμιωδαρόνη, η προπυλ-θειουρακίλη, η καρβιμαζόλη και η μεθιμαζόλη) προκαλούν υποθυρεοειδισμό και βρογχοκήλη. 

2. Δευτεροπαθής Υποθυρεοειδισμός

Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός συσχετίζεται με βλάβη στην υπόφυση (ανεπάρκεια θυρεοτροπίνης - TSH). Μπορεί να προκληθεί από ένα αδένωμα, ακτινοβόληση ή χειρουργική επέμβαση στην περιοχή. 

3. Τριτοπαθής Υποθυρεοειδισμός

Ο τριτοπαθής υποθυρεοειδισμός προκαλείται από βλάβη στον υποθάλαμο (ανεπάρκεια εκλυτικής ορμόνης της θυρεοτροπίνης - TRH). 

4. Αντίσταση Περιφερικών Ιστών στη Δράση των Θυρεοειδικών Ορμονών

5. Νεογνικός Υποθυρεοειδισμός

Ο νεογνικός υποθυρεοειδισμός συσχετίζεται με τη μη κάθοδο του θυρεοειδούς αδένα κατά την εμβρυϊκή ζωή. Έτσι, ο αδένας βρίσκεται σε έκτοπη θέση (συνήθως στη βάση της γλώσσας) και λειτουργεί ανεπαρκώς. Άλλα αίτια αποτελούν η διαπλακουντιακή μεταφορά αντισωμάτων της μητέρας που μπλοκάρουν τους υποδοχείς TSH, οι συγγενείς διαταραχές της σύνθεσης των θυρεοειδικών ορμονών (συνδυάζεται με ευμεγέθη βρογχοκήλη) και η λήψη αντιθυρεοειδικών φαρμάκων, ραδιενεργού ιωδίου ή η έκθεση σε μεγάλες δόσεις ιωδιούχων σκευασμάτων κατά τη διάρκεια της κύησης.

Διάγνωση του Υποθυρεοειδισμού

Οι ασθενείς εμφανίζουν αύξηση του σωματικού βάρους, εύκολη κόπωση, διαταραχές της ικανότητας συγκέντρωσης, δυσανεξία στο ψύχος, μυϊκές κράμπες, διαταραχές της εμμήνου ρύσεως και δυσκοιλιότητα. Σε ηλικιωμένα άτομα, ο υποθυρεοειδισμός εκδηλώνεται ως απάθεια και αδιαφορία, οπότε είναι απαραίτητη η διάκριση από κάποια μορφή άνοιας.

Το δέρμα είναι ψυχρό, τραχύ και πεπαχυσμένο. Παρατηρείται αλλαγή στη χροιά της φωνής. Από το καρδιαγγειακό σύστημα διαπιστώνονται βραδυκαρδία, μείωση της καρδιακής παροχής και αύξηση του μεγέθους της καρδιάς. Καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονικό οίδημα παρατηρούνται σπάνια παρά τη μείωση της καρδιακής παροχής. Σε ασθενείς με επηρεασμό της νεφρικής λειτουργίας διαπιστώνεται κατακράτηση ύδατος. Η εξέταση του αναπνευστικού συστήματος αποκαλύπτει μείωση του βάθους και του αριθμού των αναπνοών. Τέλος, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν αναιμία.  

Τα νεογνά με υποθυρεοειδισμό παρουσιάζουν δυσκολίες σίτισης, χαρακτηριστικό κλάμα, κυανή χροιά, ίκτερο, ομφαλοκήλη και σημαντική καθυστέρηση της ανάπτυξης των οστών. Στα βρέφη διαπιστώνονται πεπαχυσμένο δέρμα προσώπου και άνω άκρων, βραχύ ανάστημα, κώφωση, νευρολογικές διαταραχές και διανοητική καθυστέρηση (κρετινισμός). Τα μεγαλύτερα παιδιά παρουσιάζουν καθυστέρηση της ανάπτυξης και ποικίλου βαθμού διανοητική έκπτωση. Τέλος, στην εφηβεία αναγνωρίζεται πρώιμη ενήβωση.     



Ενδείξεις υποφυσιακής βλάβης αποτελούν το ιστορικό αμηνόρροιας ή ανικανότητας, η αραίωση της τρίχωσης του εφηβαίου και των μασχαλών και τα φυσιολογικά ή ελαττωμένα επίπεδα TSH. Στη διάγνωση της υποφυσιακής βλάβης συμβάλλει η εκτέλεση αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας. 

No comments: